شش اشتباه تمرین موسیقی که پیشرفت مبتدی را کند می‌کند

اگر تمرین می‌کنی و قطعه همان‌طور غلط می‌ماند، معمولاً حجم تمرین کم نیست. شکل تمرین غلط است. این شش تا را در همین هفته می‌شود عوض کرد، بدون اینکه ساعت بیشتری به روز اضافه کنی.

از اول تا آخر را با سرعت اجرا زدن

هر بار که میزان سخت را سریع و کج رد می‌کنی، همان اجرا را تمرین کرده‌ای. بخش گیرکرده را تنها، آهسته، و چند بار تمیز بزن. بعد دو میزان قبل و بعدش را بچسبان. اجرای کامل مال آخر جلسه است، نه اولش.

تمرین بدون یک هدف مشخص

«یک ساعت ساز زدم» گزارش تمرین نیست. قبل از شروع بنویس امروز فقط تعویض این دو آکورد، یا فقط آرشه روی سیم آزاد. اگر هدف را ننوشتی، مغزت به قسمت آسان پناه می‌برد. ساختار زمان در برنامه سی‌دقیقه‌ای است.

مترونوم را برای روزی که «حرفه‌ای شدی» گذاشتن

ریتم کج زودتر از تکنیک انگشت عادت می‌شود. تمپو را تا جایی پایین بیاور که اشتباه نکنی. بالا بردنش قانون جداگانه‌ای دارد که در کار با مترونوم آمده است.

نشنیدن خودت

وسط نواختن، مغز نت را درست‌تر از واقعیت می‌شنود. هفته‌ای یک ضبط کوتاه با گوشی کافی است. یک معیار را بشنو و همان را جلسهٔ بعد به استاد بگو. روش ضبط در این راهنما است.

عوض کردن قطعه قبل از تمیز شدن قبلی

قطعهٔ جدید حس پیشرفت می‌دهد و ایراد قبلی را دفن می‌کند. تا وقتی میزان سخت قطعهٔ جاری سه بار پشت سر هم تمیز نشده، سراغ قطعهٔ بعدی نرو. استاد اگر قطعه را عوض کرد، دلیلش را بپرس. گاهی قطعه برای سطح تو بلند است و عوض کردنش درست است.

تمرین با ساز ناکوک یا بدنِ کج

ده دقیقه کوک و درست نشستن، از سی دقیقهٔ ناکوک بیشتر می‌ارزد. درد مچ یا شانه را با «باید عادت کنی» رد نکن. به استاد نشان بده. اگر تازه ساز خریده‌ای و کوک نگه نمی‌دارد، مشکل از ارادهٔ تو نیست. چک خرید ساز را برای ساز بعدی، یا برای تعویض همین ساز، بخوان.